Reparatie in het buitenland en recht over de volle waarde

Een bedrijf heeft apparatuur die het heeft begeven. De fabrikant zit buiten de Unie. De apparatuur gaat voor reparatie het land uit en komt twee maanden later terug.

Technisch zijn dat een uitvoer en een invoer. Wordt de invoer als gewone invoer aangegeven, dan wordt het recht over de waarde van de goederen berekend. Bij apparatuur met een waarde van 80.000 EUR is dat tegen een tarief van 3 % 2.400 EUR.

Maar de apparatuur is niet gekocht. Zij is gerepareerd, en de reparatie kostte 6.000 EUR.

Wat de regeling passieve veredeling bepaalt

De regeling passieve veredeling van het douanewetboek van de Unie is juist voor dit geval bedoeld: Uniegoederen worden tijdelijk uitgevoerd om te worden verwerkt of gerepareerd en komen terug met volledige of gedeeltelijke vrijstelling van invoerrechten.

Het praktische gevolg: het recht wordt berekend over de veredelingswaarde, niet over de volle waarde van de goederen. In hetzelfde voorbeeld zou dat 3 % van 6.000 EUR zijn, dus 180 EUR in plaats van 2.400 EUR.

Het wetboek voorziet ook in gevallen waarin de reparatie kosteloos gebeurt — bijvoorbeeld onder garantie of wegens een fabricagefout — en dan kan de vrijstelling volledig zijn. De concrete voorwaarden hangen af van de omstandigheden en moeten per geval worden getoetst.

Waarom deze regeling niet wordt gebruikt

Om twee redenen, en beide zijn procesmatig, geen kwestie van kennis.

Ten eerste: de regeling vraagt een vergunning, die bij de douane moet worden gehaald. De vergunning is niet ingewikkeld, maar het verkrijgen kost tijd, en de apparatuur is vandaag stuk en moet zo snel mogelijk worden gemaakt. Het besluit valt met haast: we voeren gewoon uit, we halen gewoon terug, het recht betalen we.

Ten tweede: de uitvoer en de terugkomst zijn verschillende gebeurtenissen in verschillende maanden, en bij de terugkomst weet niemand meer dat het dezelfde apparatuur is. Hetzelfde probleem als bij terugkerende goederen.

Wanneer het de moeite waard is dit te regelen

Niet in elk geval. Voor een eenmalige reparatie kan het verkrijgen van de vergunning langer duren dan het voordeel zelf.

Het is de moeite waard wanneer reparaties zich herhalen. Een bedrijf dat per jaar tien machines voor reparatie uitvoert, heeft een vaste stroom — en een vergunning die één keer is verkregen, werkt voor alle.

Dit is direct te berekenen: neem de wederinvoeren na reparatie van de afgelopen twaalf maanden, tel het betaalde recht op en het bedrag dat over de reparatiewaarde zou zijn betaald. Het verschil is het jaarvoordeel, en het herhaalt zich.

Over het verleden

Hier geldt dezelfde beperking als bij alle gemiste vrijstellingen: de regeling vroeg een vergunning die er op het moment van de invoer niet was. Of om terugbetaling van recht kan worden verzocht voor wederinvoeren die zonder vergunning zijn gedaan, terwijl de voorwaarden van de vergunning in wezen waren vervuld, is een juridische vraag — en in dit geval een zwaardere dan bij terugkerende goederen, want hier ontbrak niet alleen het verzoek maar ook de vergunning.

Praktisch betekent dat dat de waarde van dit onderwerp vrijwel geheel vooruit ligt.

Eén ding dat in elk geval de moeite van het toetsen waard is

Voert uw bedrijf goederen uit voor reparatie, toets dan hoe de terugkomst vandaag wordt aangegeven. Veelvoorkomend geval: er wordt aangegeven op basis van de reparatiefactuur, maar de douanewaarde wordt opgegeven als die van het hele goed, omdat dat „veiliger” is.

Dat is geen veiligheid, dat is te veel betaald. En het komt voor zelfs wanneer de vergunning er is.