In Noorwegen vergoedt de issuer de te veel betaalde tol, niet de tolmaatschappij
Bij een Noorse tolfactuur zijn twee verschillende instanties betrokken, en ze worden makkelijk verwisseld. De stations zijn van een bompengeselskap — de tolmaatschappij die dat specifieke project financiert. De contracthouder wordt echter afgerekend door zijn eigen AutoPASS-issuer (utsteder), en die moet gemiste kortingen vergoeden (utstederforskriften § 16). Een vordering aan de tolmaatschappij gaat naar een partij die haar niet kan inwilligen.
Waarom de factuur correct lijkt
Het systeem kent twee soorten regels. Sommige moet de exploitant zelf toepassen: één te betalen passage per uur binnen een passagegroep (timesregel) en een maandplafond voor te betalen passages (passeringstak). Andere zijn standaardwaarden bij ontbrekende gegevens: een voertuig waarvan de emissieklasse niet bij de issuer is geregistreerd, wordt afgerekend tegen het hoogste tarief van zijn groep.
In beide gevallen ziet de factuurregel er even juist uit. Het verschil zit in wat had moeten gebeuren en niet gebeurde — en dat laat één regel niet zien.
Vier plekken waar geld stil verdwijnt
Het tarief naar emissieklasse; de uurregel; het maandplafond; de kortingstrap bij veerboten. Veerboten hebben hun eigen overeenkomst en eigen korting: met een AutoPASS-vooruitbetalingsovereenkomst voor veerboten krijgt een zakelijke klant 40 %, met alleen een kastje 10 %, zonder beide de volle prijs. Op de factuur zien alle drie er hetzelfde uit.
Wat terugvorderbaar is en wat alleen een besparing
Dit onderscheid is het belangrijkste punt van de hele audit. Is de klasse wel geregistreerd en werd toch het hoogste tarief toegepast, dan is dat een fout van de issuer en is het bedrag terugvorderbaar (§ 16). Is de klasse niet geregistreerd, dan is het aanleveren van de gegevens de plicht van de gebruiker (§ 15 c): na registratie geldt het tarief vooruit en zegt het niets over het verleden. In het tweede geval is het bedrag reëel, maar het is geen vordering — en zo noemen wij het ook niet.
Hetzelfde geldt voor veerboten. Was het rekeningsaldo negatief, dan daalt de korting volgens de voorwaarden naar 10 % — de verlaging is rechtmatig, dus er is geen grond om die terug te vragen. Het verlies is reëel, maar wordt voorkomen door tijdig bij te storten, niet door een vordering.
De termijn, en wat wij niet doen
De algemene verjaringstermijn in Noorwegen is drie jaar (foreldelsesloven), gerekend vanaf elke betaling afzonderlijk. Wij dienen de vordering niet namens u bij de issuer in en nemen geen contact met hem op: wij benoemen welke regels onjuist zijn afgerekend en leveren een herhaalbare berekening — de klant wendt zich zelf tot de issuer.